III KONFERENCJA POŚWIĘCONA NAUCZANIU KLASYCZNEMU

Kontynuujemy tradycje. Po dwóch konferencjach w poprzednich latach Gimnazjum i Liceum im. św. Tomasza z Akwinu zorganizowało kolejną. Trzecia odbyła się 3 grudnia 2011 roku w murach naszej szkoły. Dość ponury jesienny dzień nie zniechęcił naszych gości, którzy licznie stawili się na zaproszenie dyrektora. Wszystkie miejsca w niewielkiej – jak się okazało w konfrontacji z potrzebami – sali multimedialnej były zajęte. Planowano przyjęcie sześćdziesięciu słuchaczy, zgłosiło się ponad osiemdziesięciu. Notujemy stały wzrost zainteresowania.

Temat tegorocznego spotkania brzmiał: „Mierząc się z katastrofą edukacyjną współczesności”. Rozpoczął go ksiądz John Jenkins FSSPX modlitwą do Matki Bożej i wezwaniem świętych: Józefa, Piusa X i Tomasza z Akwinu. Potem dyrektor Szkoły, pan Ryszard Mozgol, przywitał zebranych i dokonał wprowadzenia w tematykę konferencji. Zarysował w nim obraz współczesnej szkoły, przeżartej liberalizmem i podejściem negującym wszelakie autorytety: nauczycieli i rodziców. Inny niż dawniej cel przyświeca dzisiaj edukacji...

W czasie przeznaczonym na prelekcje głos zabierali panowie: John Vennari z amerykańskiego czasopisma „Catholic Family News”, Marek Poznański (prezes Polskiego Klubu Szermierczego) i Dariusz Zalewski z Instytutu Edukacji Narodowej.

Pierwszy z nich przedstawił produkt współczesnej edukacji – współczesną namiastkę człowieka. Opisał stan edukacji w swojej ojczyźnie, Stanach Zjednoczonych. Od pewnego czasu zauważalna jest tam tendencja do wplatania we wszelkie typy kształcenia, od najwcześniejszych do najpóźniejszych lat formowania człowieka, problemów rasy, płci i klasowości, w duchu politycznej poprawności. Wszystko służyć ma stworzeniu nowego typu człowieka, który kiedyś będzie przyczyną zwycięstwa utopii opartej na bezbożnictwie. Marksistowska indoktrynacja zmienia Amerykanów w naród socjalistyczny, rezygnujący z dobrze pojętego indywidualizmu i patriotyzmu, posługujący się relatywizmem moralnym. Jednym słowem – jest źle. Następnie amerykański redaktor przedstawił, czym powinna być prawdziwa edukacja.

Kolejny prelegent, pan Marek Poznański, jest osobą dobrze znaną uczniom naszej szkoły. Prowadzi on zajęcia szermiercze dla chłopców. W swoim wystąpieniu starał się wykazać, że szermierka jest klasycznym elementem kształtowania uczniów. Wychowawcza rola szermierki polega na tym, że odzwierciedla w sobie wszystkie elementy życia – wysiłek, precyzję, porażkę, zwycięstwo. Kształtuje bardzo dobrze cnoty, niezbędne do pokonania przeciwnika. Na tym zaś polega życie chrześcijanina – na walce duchowej i materialnej.

Trzeci mówca, pan Dariusz Zalewski, zainteresował słuchaczy cnotą męstwa. Wskazał na konieczność powrotu do tego najważniejszego celu nauczania i wychowania. Bez męstwa możemy osiągnąć wyłącznie sukces doraźny, który związany będzie ze słabościami naszych przeciwników, ale nie zbudujemy niczego trwałego. Szkoła powinna przede wszystkim kształtować cnotę gotowości do ofiary i wyrzeczenia siebie.

W międzyczasie goście mieli możliwość skorzystania z poczęstunku, który przygotowali rodzice uczniów oraz sami uczniowie. Na stołach w korytarzu Gimnazjum i Liceum znalazły się kanapki, ciasto, można było zrelaksować się przy kawie czy herbacie, prowadząc jednocześnie rozmowy. Te „kuluarowe” spotkania również są stałym elementem naszych konferencji. Służą dopełnianiu tematów poruszanych podczas wykładów, pozwalają na nawiązywanie znajomości i w konsekwencji integrują środowisko przyjaciół szkoły.

Na zakończenie dnia przygotowano niespodziankę w postaci przedstawienia szkolnego teatru „Yorick”. Była to alegoryczna sztuka „Dusza i ciało”, wg libretta Agostino Manniego do opery „Rappresentatione di Anima et di Corpo”, skomponowanej przez Emilio de Cavalieri w 1600 roku na zamówienia papieża Klemensa VIII. Wystawiono ją wówczas jako część obchodów roku jubileuszowego. W spektaklu wystąpili uczniowie klas gimnazjalnych i licealnych. Sztuka wywołała aplauz zgromadzonych. Wielkie wrażenie zrobiła zarówno gra aktorów – naszych najmłodszych uczniów – jak i perfekcyjnie ustawiona gra świateł, które miały ogromne znaczenie, bowiem zastępowały dekorację. Nie jest to pierwsze ani na pewno nie ostatnie przedstawienie wystawione przez młodzież. Teatr się rozwija, dziewczęta i chłopcy angażują się z coraz większym zainteresowaniem. To już nie jest „przymus szkolny” – to, przynajmniej w większości wypadków, autentyczna pasja.

O godzinie 14.45 dyrektor Gimnazjum i Liceum dokonał podsumowania konferencji, podziękował prelegentom za przybycie i podzielenie się swoimi przemyśleniami, gościom za poświęcenie swego czasu, organizatorom za przygotowanie i zajęcie się stroną techniczną konferencji. Zaangażowanie wszystkich przyniosło oczekiwane efekty.

Szymon Wilk,

nauczyciel języka polskiego