Dusza i Ciało

Trzecia Konferencja poświęcona nauczaniu klasycznemu, która odbyła się w naszej szkole 3 grudnia, uświetniona została przedstawieniem, które mimo że było elementem kończącym wielogodzinne spotkanie, zgromadziło na widowni ledwie mieszczącą się publiczność. Po wysłuchaniu prelegentów przybliżających problemy, z którymi borykać musi się szkoła w konfrontacji ze współczesnym modelem edukacji, zaproszeni goście mieli okazję obejrzenia niezwykłego spektaklu przygotowanego w większości przez debiutantów teatru Yorick, czyli uczniów przyjętych do szkoły na początku tego roku szkolnego.

Przed nowo upieczonymi aktorami teatru uczniowskiego stanęło niełatwe zadanie przedstawienia swoistego moralitetu, którego scenariusz oparty został na libretcie pióra Agostino Manniego do opery Rappresentatione di Anima, et di Corpo, skomponowanej przez rzymianina Emilio de Cavalieri w 1600 roku na zamówienie Ojca Świętego Klemensa VIII. Po raz pierwszy tekst ten został przetłumaczony na język polski specjalnie na potrzeby teatru Yorick, a piękna, delikatnie stylizowana polszczyzna tłumaczenia jest ogromnym atutem spektaklu, który uzyskał tytuł „Dusza i Ciało”.

Tak jak pierwotna, operowa wersja z początków XVII wieku powstała jako oręż wykuty do walki z reformacją, tak i przedstawienie „Dusza i Ciało”, traktując o rzeczach prawdziwie ważnych w życiu, a więc o drodze, którą obierać powinna dusza pragnąca dostąpić szczęśliwości w Niebie, jest konkretnym przejawem woli uczniów szkoły, którzy wkładając ogromną pracę w przygotowanie spektaklu, przeciwstawiają się współczesnym prądom szukania przyjemności życia doczesnego.

Czerpiąc ze wzorów kontrreformacji, która polegała nie tylko na pasywnym trwaniu przy Wierze, ale skutecznym oddziaływaniu na tych, którzy w wierze się chwieli bądź od niej odstąpili, uczniowie dołożyli starań, aby przedstawienie było interesujące dla szerokiej publiczności. Zostały więc przygotowane piękne kostiumy, uzupełnione profesjonalnym makijażem nawiązującym do konwencji maski w teatrze antycznym, prosta, niezwykle pomysłowa scenografia tworzona przez półprzezroczysty ekran i różnorodne, różnokolorowe reflektory oraz oprawa muzyczna, w dużej mierze wykonywana na żywo przez uczestników przedstawienia.

Aktorzy, którzy zmierzyli się z tekstem wymagającym głębokiej refleksji i zrozumienia, stanęli na wysokości tego trudnego zadania, podobnie jak wielu innych uczniów mających swój wkład w przygotowanie spektaklu, słusznie więc zasłużyli na gorące brawa, którymi uhonorowała ich publiczność.

(kk)