Przyjmując w naszej szkole mundurki jako obowiązkowy ubiór codzienny każdego ucznia, wpisujący naszych podopiecznych w system szkolnej hierarchii, konsekwentnie uznaliśmy za niezbędne posiadanie tarczy szkolnej. Nie jest ona elementem ozdobnym – przysłowiowym czerwonym goździkiem w butonierce, ani nie kojarzy się z firmowym logo, w którym bardziej chodzi o zapamiętanie nazwy instytucji niż jasny przekaz ideowy. Tarcza naszego gimnazjum i liceum jest prostym (ale i nowoczesnym!) nawiązaniem do dawnej tradycji herbu korporacyjnego. Stanowi wyraz naszego ducha rycerskiego i wierności tradycji uosabianej przez naszego patrona, św. Tomasza z Akwinu, oraz miłości do Kościoła katolickiego.

Kształt tzw. tarczy szwajcarskiej nawiązuje do przedwojennej tradycji polskich szkół. Tarcza występuje w dwóch wersjach kolorystycznych: czerwonej (w odcieniu karmazynowym) dla uczniów gimnazjum i niebieskiej (w odcieniu błękitu pruskiego) dla uczniów naszego liceum. Kolorystyka tarczy, prócz odwołania do tradycyjnych barw szkolnych, posiada silne odniesienie do symboliki chrześcijańskiej. Pole czerwone tarczy symbolizuje, poprzez skojarzenie z Krwią Chrystusa, wspaniałomyślność, ale przede wszystkim hart ducha, potrzebny w tym okresie życia do zgłębiania wiedzy i kształtowania charakteru. Pole niebieskie, jednoznacznie kojarzone z Najświętszą Maryją Panną, jest kolorem symbolizującym lojalność i wierność, jaka jest celem wychowania i edukacji w momencie osiągania pełnoletniości.

Komponując tarczę, zachowano dawną heraldyczną zasadę alternacji, czyli niełączenia z sobą dwóch barw lub dwóch metali. I tak, w polu umieszczono, w kolorze srebrnym, symbolizującym czystość i prawdę, godło szkoły oraz jej nazwę i dewizę. W godle tarczy znajduje się słońce symbolizujące zarówno zmartwychwstałego Chrystusa, jak i patrona szkoły – św. Tomasza z Akwinu. W centrum słońca znajdują się zjednoczone serca Chrystusa i Maryi, będące symbolem Bractwa Kapłańskiego św. Piusa X. Słońce otaczają dewizy zaczerpnięte z Księgi Mądrości (7,13): „Sapientiam sine fictione didici, et sine invidia communico” („Mądrości, której się bez obłudy nauczyłem, bez zazdrości użyczam”).

Tarcza gimnazjum i liceum jako skomponowana całość odzwierciedla jednoznacznie katolicki, rycerski i polski charakter szkoły.

Wyruszając na wojnę, od zamierzchłych czasów, wojownik zabierał z sobą tarczę, na której widniał jego osobisty znak lub znak przynależności do wspólnoty. Tarcza była nie tylko identyfikacyjnym znakiem ułatwiającym orientację, ale określała system wartości i tradycję wspólnoty. Tak było, począwszy od spartiackiej lambdy na tarczach hoplitów, poprzez głowy meduz z tarcz wojowników Aleksandra Macedońskiego, a skończywszy na krzyżach umieszczanych z namaszczeniem na tarczach krzyżowców. Symbolika tarczy jest niezwykle bogata. Św. Paweł nazywa stateczną wiarę chrześcijanina tarczą chroniącą przez piekłem. Św. Jan Chryzostom przyznaje rację apostołowi, zwracając uwagę, że tak jak tarcza „trzymana jest przed całym ciałem, będąc jakby murem, tak też i wiara: wszystko odpiera”. Angielski król Henryk II Plantagenet stworzył prawo, w którym zobowiązał każdego dzierżącego lenno rycerskie do posiadania tarczy, jako elementu identyfikacyjnego, ale i świadczącego o wyższym statusie społecznym. Posiadanie tarczy zatem zobowiązuje nas do podejmowania trudów dnia codziennego z odwagą, zapałem i cierpliwością. Wszak, jak napisał w trakcie rewolucji Duc de Lévis „noblesse oblige”.

Ryszard Mozgol