Teatr Uczniowski powstał spontanicznie, w odpowiedzi na potrzebę zorganizowania oprawy artystycznej w czasie wizyty bp. Alfonsa de Gallarety, który w 2009 roku poświęcił budynek szkoły. Garstka uczniów, która uczęszczała wówczas do szkoły zrezygnowała z przygotowania typowej “akademii” lub wiązanki poezji na rzecz wystawienia skrótu “Nie-boskiej Komedii” Z. Krasińskiego. Uczniowie nie dysponowali wówczas odpowiednim oświetleniem, pracownią krawiecką, ani nawet doświadczeniem. Ale już pierwsze przedstawienie, mimo ubogiej dekoracji, mimo tego że odbyło się w sali multimedialnej, a nie w teatralnej (która jeszcze nie istniała), pokazało że w szkole potrzebny jest teatr. Teatr który uczy nie tylko literatury, dykcji i ruchu scenicznego, ale także odpowiedzialności, zaangażowania i umiejętności współpracy.

Od pierwszego roku funkcjonowania uczniowie angażujący się w działalności “Yoricka” przygotowywali około trzech spektakli w trakcie roku szkolnego. Niektóre z nich wystawiali kilkakrotnie, chociaż w działalności tego teatru najważniejsze nie jest wielokrotne wystawianie tego samego przedstawienia. Młodzi aktorzy najwięcej korzystają z samego przygotowania spektaklu i, nierzadko ciężkiej, pracy która jest do tego potrzebna. Wystawienie spektaklu jest jej ukoronowaniem, nagrodą którą odbierają przy gromkich oklaskach publiczności.

Wiele zmieniło się, i z pewnością wiele jeszcze zmieni się w naszym teatrze. Kiedyś bez sceny – teraz ćwiczymy na naszej sali teatralnej; na początku w wypożyczanych strojach – dziś korzystamy z bogatej garderoby, a na każde przedstawienie szyjemy dodatkowe stroje; na pierwszych spektaklach urozmaiceniem w oświetleniu była pomalowana ręcznie żarówka wkręcona do nocnej lampki – teraz nasza sala teatralna ma już kilka reflektorów, kabinę dla operatora światła i cały zestaw kolorowych filtrów. Nie jest to jednak koniec: teatrowi wciąż brakuje kurtyny, odsłuchu dla aktorów i wielu rekwizytów. Aktorzy osiągnęli już bardzo dużo, i z pewnością są w stanie dalej podnosić poziom przedstawień “Yoricka”.

Jak wszyscy pamiętają, Yorick był błaznem na dworze króla Hamleta. Nazwa teatru zobowiązuje, dlatego każdego roku przynajmniej jedna z wystawianych sztuk jest autorstwa Mistrza ze Stratfordu (Sen nocy letniej, Dwaj panowie z Werony, Burza, Stracone zachody miłości, Wiele hałasu letniej). Teatr Uczniowski wystawiał także inne, w wielu przypadkach unikalne w Polsce przedstawienia: Dusza i ciało (libretto A. Manniego do oratorium Emilia de’ Cavalieri) oraz anonimowy Sir Thomas More zostały specjalnie przetłumaczone dla “Yoricka” przez Jana Macieja Głogoczowskiego. Wraz z autorską adaptacją Latającej Gospody G. Chestertona spektakle te stanowią polskie premiery tych dzieł. Od 2014 roku, kiedy w szkole po raz pierwszy zorganizowany został konkurs recytatorski poezji i prozy angielskojęzycznej “Językiem shakespeare’a”, Yorick rokrocznie przygotowuje z tej okazji angielskojęzyczne przedstawienia najsłynniejszych dzieł Shakespeare’a. Repertuar “Yoricka” dopełnia klasyka dramatu polskiego: pamiętne Wesele Wyspiańskiego oraz Schillerwska Pastorałka i Historia o chwalebnym Zmartwychwstaniu Mikołaja z Wilkowiecka.